ਪੰਛੀ ਪਰਿਵਾਰ

ਗੁਲਾਬੀ ਚਾਗੜਾ / ਟੇਲੋਫੋਰਸ ਕ੍ਰੂਏਂਟਸ

Pin
Send
Share
Send
Send


ਕਰਿੰਪਿੰਗ ਗੋਰਚਾਕ (ਲੈਟ. Rhaponticum repens) ਐਸਟਰੇਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸਦੀਵੀ ਜੜ ਤੋਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ. ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਖਤਰਨਾਕ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ.

ਕੜਵਾਹਟ ਫੈਲਣ ਦਾ ਵਾਸਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਟੈਪ ਜ਼ੋਨ ਸੀ, ਜਿੱਥੋਂ ਪੌਦਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁੱਕੇ ਮਾਹੌਲ (ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਆਸਟਰੇਲੀਆ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ, ਅਤੇ ਯੂਰਪੀ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ) ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁੱਕੇ ਗਏ ਕੁਆਰੰਟੀਨ ਅਤੇ ਸੈਨੇਟਰੀ ਉਪਾਅ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅੱਜ ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਸਰ੍ਹੋਂ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਿਤ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦਾ ਕੁਲ ਖੇਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 300 ਹਜ਼ਾਰ ਹੈਕਟੇਅਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਕੇ ਜ਼ੋਨ ਲਈ ਅਸਲ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ।

ਲੱਕੜਾਂ ਦੀ ਕੜਵਾਹਟ, ਕਾਸ਼ਤ ਯੋਗ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਤੇ, ਬਗੀਚਿਆਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ, ਅਤੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ: ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਹਾਈਵੇਅ ਅਤੇ ਗੰਦਗੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੂੜੇਦਾਨ, ਮੈਦਾਨਾਂ, ਚਰਾਂਗਾਣਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦੀ ਹੈ.

ਪੌਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜੋ 10 ਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਨਦੀਨ ਨਮੀ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ 5 ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਜ਼ਬ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਉਸੀ ਸੀਰੀਅਲ.

ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ, ਬੂਟੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਦੂਜੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੜਕਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੱਤਣ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਦਾਰਥਾਂ (ਫੇਨੋਲ ਡੈਰੀਵੇਟਿਵਜ਼, ਰੀਪਿਨ, ਐਕਰੋਪਟੀਲੀਨ ਅਤੇ ਹਿਰਕੈਨਿਨ) ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਰੋਕਣਾ (ਰੋਕਣਾ) ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ-ਰਸਾਇਣਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ.

ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕੁੜੱਤਣ ਖੇਤੀ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਝਾੜ ਨੂੰ 70% ਤੱਕ ਘਟਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਇਸਦੇ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਏਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਗ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ.

ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਤਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ (ਖ਼ਾਸਕਰ ਘੋੜਿਆਂ) ਦੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣਦੇ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਸਪੀਸੀਜ਼, ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇਡਾਂ ਸਮੇਤ, ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤਕ ਸਹਿਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਤੂੜੀ, ਪਰਾਗ, ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਵਾਹਨ ਅਤੇ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ.

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੁੜੱਤਣ ਦੇ ਬੀਜ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪਾਚਕ ਟ੍ਰੈਕਟ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਹਜ਼ਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਗਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੇ.

ਕਰਿੰਪ ਹੋਣ ਦਾ ਵੇਰਵਾ

ਪੌਦੇ ਦੀ ਇਕ ਸ਼ਾਖਾਦਾਰ, ਪੱਖੇ ਵਾਲਾ, ਤਣਾਅ ਵਾਲਾ ਤਣ ਹੈ ਅਤੇ 70 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਇਕ ਲੰਬਕਾਰੀ ਕੋਰ ਅਤੇ ਖਿਤਿਜੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਦਾ ਹੈ.

ਪੱਤੇ ਨਿਰਮਲ, ਬਦਲਵੇਂ ਦੰਦਾਂ ਜਾਂ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਾਲ (ਜੁਲਾਈ-ਅਗਸਤ ਵਿਚ) ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਇਕੱਲੇ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਇਕ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਵਿਆਸ ਵਾਲੀ ਹੈ. ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤ' ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਟੋਕਰੀ ਵਿਚ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬੀ ਜਾਂ ਹਲਕੇ ਲਿਲਾਕ ਰੰਗਤ ਦੇ ਨਾਲ ਟਿularਬਲਰ, ਲਿੰਗੀ ਹਨ.

ਫਲ ਟੂਫਟ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਿਰਵਿਘਨ ਓਵੇਇਡ ਅਚਨੀ ਹੈ. ਬੀਜ 3.5 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਸਰ੍ਹੋਂ ਦਾ ਸਰੋਂ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੂਸਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਉਗਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ.

ਬੀਜ ਤੋਂ ਉਗਾਈ ਗਈ ਬੂਟੀ ਚੰਗੀ ਟਾਕਰੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੜ ਚੂਸਣ ਵਾਲੇ ਬੂਟੇ ਨਾਲੋਂ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਚੱਕਰ ਹੈ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਉੱਚ ਹਵਾ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਬਿਜਲਈ ਬਿਟਰਸਵੀਟ ਰੰਗ ਨਹੀਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦਾ ਹਵਾਈ ਭਾਗ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧਦਾ ਹੈ. ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਪੌਦਾ ਸਿਰਫ 5-7 ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਗੁਲਾਬ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਬੂਟੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਗਭਗ ਦੋ ਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤਕ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, 6 ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੇ ਵੱਧਦੀ ਹੈ.

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁੜੱਤਣ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸੰਘਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਭੂਮੀਗਤ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ rhizomes (20 ਤੋਂ 60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ 'ਤੇ) ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਸੰਘਣੀ ਪੱਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ, ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ 12 (!) ਵਰਗ ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਦਾ ਖੇਤਰ ਫੜ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਬੂਟੀ ਕੰਟਰੋਲ ਦੇ .ੰਗ

ਕੜਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੱਤਣਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਅ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਸਫਾਈ, ਅਤੇ ਕਣਕ, ਜਵੀ, ਜੌ ਅਤੇ ਬਾਜਰੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨਾਜ.

ਕਾਲੇ ਡਿੱਗੀ ਅਤੇ ਠੋਸ ਬਿਜਾਈ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਸੁਮੇਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਈ, ਜੌਂ, ਐਲਫਾਲਫਾ, ਜਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਨਦੀਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ consideredੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਰੇ ਪੁੰਜ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਕੁੜੱਤਣ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਨ.

ਬੂਟਿਆਂ ਦੀ ਚਟਾਨ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਚੱਕੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬੂਟੇ ਫੁੱਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਰੰਭ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪਿਘਲਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਰਸਾਤੀ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ. ਇਹ ਕੱਚੇ ਪੁੰਜ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਹੰ .ਣਸਾਰ ਕੁੜੱਤਣ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਇਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਕਨੀਕ ਇਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛਾਂਟੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਵਾ harvestੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਪਰਾਲੀ ਦੀ ਹਲਵਾਈ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੂੰਘੀ ਪਤਝੜ ਦੀ ਜੋਤੀ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਪਰਦੇ ਦੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੁਆਰਾ.

ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਨਦੀਨ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਬਾਹੀ ਇਮੇਜ਼ਾਪਾਇਰ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਤਿਆਰੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਰਸੇਨਲ, ਏਸੀ, ਗ੍ਰੇਡਰ, ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਅਤੇ ਹੋਰ.

ਫੀਚਰ ਅਤੇ ਵੇਰਵਾ:

ਸੰਗਵਿਸੀਰਬਾ ਦਾ ਸੰਘਣਾ ਭੂਰਾ ਸੱਕ ਵਾਲਾ ਸੰਘਣਾ, ਲੱਕੜ ਵਾਲਾ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੀ ਇਕ ਖਿਤਿਜੀ ਜਾਂ ਝੁਕੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ 12 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬਾ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਰੂਟ ਕਈ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨਾਲ coveredੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਸੰਗਵਿਸੱਰਬਾ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਲਾਲ, ਗੁਲਾਬੀ ਜਾਂ ਬਰਗੰਡੀ ਵਿਚ ਰੰਗੀ ਅਸਲ ਫੁੱਲ-ਫੁੱਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਜਾਵਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦਾ ਵਾਧਾ ਡੇ height ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ 30 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਖੋਖਲੇ ਤਣਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਖਾ ਸਿਖਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਬਾਹਰੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹਰੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨੀਲੀਆਂ ਹਰੇ ਹਨ. ਉਹ ਦੱਬੇ ਹੋਏ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਨਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿਰਵਿਘਨ ਹਨ. ਉਹ ਪੱਤੇ ਜੋ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਬਲੇਡ ਵਿਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਕ ਜੋੜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਬੇਸਲ ਰੋਸੇਟ ਬਣਦੀ ਹੈ. ਡੰਡੀ ਨੂੰ coveringੱਕਣ ਵਾਲੇ ਪੱਤੇ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਸੰਗਵੀਸਰਬਾ ਫੁੱਲ ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਯੂਰਸੀਅਨ ਮਹਾਂਦੀਪ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਮੌਸਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਗ੍ਹਾ ਚੁਣਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਸ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਣ ਅਤੇ ਅਭਿਲਾਸ਼ੀ ਝਾੜੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.

ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸੰਗੁਈਸਰਬਾ:

ਸੰਗੁਈਸਰਬਾ ਫੁੱਲ: ਫੋਟੋ

ਸਿਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ-ਫੁੱਲ ਤਣੇ ਦੇ ਸੁਝਾਆਂ 'ਤੇ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 3 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਦਿੱਖ ਵਿਚ, ਉਹ ਇਕ ਕੰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਪੇਟੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹਨ. ਇੱਥੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਬਰਫ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਪੌਦੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਪਿੰਡੇ, ਪਿਸਤੀ, ਛਾਲੇ ਅਤੇ ਅੰਡਾਸ਼ਯ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਖਿੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਫੁੱਲ ਫੁੱਲਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦੇ ਫੁੱਲ ਫੁੱਲ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਝੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਦਿੱਖ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਨਾਸ਼ਪਾਤੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 3 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਹ ਇੱਕ ਪਤਲੀ, ਨਿਰਮਲ, ਹਲਕੀ ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ isੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.

ਬੀਜ ਪ੍ਰਜਨਨ ਵਿਧੀ:

ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਸੰਗਵੀਸਰਬੂ ਫੁੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਅਸਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ. ਬਿਜਾਈ ਸਿੱਧੇ ਗਿਰਾਵਟ ਵਿੱਚ ਬਾਗ਼ ਪਲਾਟ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਬੀਜ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬੀਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਾ ਮਲਬਾ ਹਟਾ ਕੇ, ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪੱਧਰ ਦੇ ਕੇ ਸਾਈਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇਸਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਰੂਆਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਡੋਲ੍ਹੋ ਅਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮਿੱਟੀ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਅੱਗੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੀਜ ਬਰਾਬਰ ਬਰਾਬਰ ਫੈਲਾਉਣ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਥੋੜਾ ਛਿੜਕ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਬਸੰਤ ਦੀ ਆਮਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲੀ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਪੌਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬੂਟੀ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਨਿਰੰਤਰ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿਚ ਗਿਰਾਵਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਪੌਦੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਲੈਂਡਿੰਗ ਹੋਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਫਿਰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗੁੰਗੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ ਬਿਨਾਂ, ਖੋਦਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਜਗ੍ਹਾ' ਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰਨ ਲਈ. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪੌਦਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੰਧਲਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਲਾਉਣਾ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਦੂਰੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੌਦਾ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦਾ ਹੈ.

ਬਰਨੇਟ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿਚ ਇਸ ਦੇ ਰੰਗੀਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇਗੀ.

ਸੰਗਵਿਸੇਰਬਾ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸਵੈ-ਬੀਜ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬਾਗ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਪੌਦੇ ਦੇ ਝਾੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਫੁੱਲ-ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਫਿੱਕੇ ਪੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ.

ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਪ੍ਰਜਨਨ:

ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਣਗੇ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਜਨਨ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਝਾੜੀ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੋ. ਅੱਗੇ, ਇੱਕ ਨਿਰਜੀਵ ਅਤੇ ਤਿੱਖੀ ਚਾਕੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰੇਕ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਜੜ ਅਤੇ ਕਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਮੁਕੁਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਸਾਰੇ ਕੱਟਾਂ ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ 'ਤੇ ਸੜਨ ਦੇ ਗਠਨ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗਾ. ਉਸਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਾਉਣਾ ਦੇ ਛੇਕ, ਚੌੜਾਈ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾਈ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ 60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਥੇ ਨਵੇਂ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.

ਸੀਟ ਦੀ ਚੋਣ

ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸੰਗਵੀਸਰਬਾ ਫੁੱਲ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਖੁੱਲੇ ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੈ. ਮਿੱਟੀ looseਿੱਲੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪਾਰਬੱਧਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਐਸਿਡਿਟੀ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਕਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਜਣਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਖਾਦ ਜਾਂ ਹੂਮਸ ਨੂੰ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਵਧੇਗਾ. ਤੁਸੀਂ ਦਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੂਹਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਪੌਦਾ ਨਮੀ ਦੇ ਰੁਕਣ ਲਈ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨੀਵੀਂ ਧਰਤੀ ਵਧਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦੇ ਨਿਯਮ:

ਸੰਗਵਿਸੇਰਬਾ ਨਮੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਪਾਣੀ ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੋਵੇਗਾ. ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਇਹ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਪੌਦੇ ਦੇ ਉੱਗਣ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਟੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਮੀਦਾਰ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਖੜਕ ਨਾ ਜਾਵੇ.

ਬੂਟੀ ਬੂਟੀ ਵਿਚ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਦੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਲੈ ਕੇ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਅਤੇ ਇਕ ਸਾਫ ਖੇਤਰ ਲਈ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. Lਿੱਲਾ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਟਰਿੱਗਰ ਨਾ ਬਣ ਸਕੇ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਹਿ ਸਕੇ, ਜੋ ਸਰਗਰਮ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਏਗੀ.

ਖਾਦ:

ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਣਿਜ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਤਰਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖਾਦ ਝਾੜੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਇਸ ਦੇ ਲਈ, ਝਾੜੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਰਾਲੀ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖਾਦ ਉਥੇ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਝਾੜੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਮਰਥਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ:

ਸੰਗਵਿਸੀਬਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੀ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਕੀੜੇ ਕੇਵਲ ਤਾਂ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇਕਰ ਨੇੜਲੇ ਵਧ ਰਹੇ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ. ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਝਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਗੇ.

ਕਿਸੇ ਮੋਜ਼ੇਕ ਪੈਟਰਨ ਜਾਂ ਸੜਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਖਰਾਬ ਹੋਏ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਸਕੇ ਹਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਦਾ ਉੱਲੀਮਾਰ ਤਿਆਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ:

ਸੰਗਵਿਸੀਬਾ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਸਖਤ ਸਰਦੀਆਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਬਰਨੇਟ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਦੁਆਰਾ ਤਾਪਮਾਨ ਕਿੰਨਾ ਘੱਟ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਵੇ.

ਸੰਗਵਿਸੇਰਬਾ ਦੇ ਲਾਭ:

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਪਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੌਦੇ ਦਾ ਨਾਮ ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਹੇਮੋਸਟੈਟਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਦਵਾਈ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਭਦਾਇਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹਨ.

  • ਜੈਵਿਕ ਐਸਿਡ, ਜੋ ਲੂਣ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਐਸਿਡ-ਬੇਸ ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਵੀ ਆਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ,
  • ਟੈਨਿਨ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਜਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਾਚਨ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ,
  • ਸਟਾਰਚ ਇਨਸੁਲਿਨ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਾੜੇ ਕੋਲੇਸਟ੍ਰੋਲ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ,
  • ਐਸਕੋਰਬਿਕ ਐਸਿਡ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਛੋਟ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਲਈ, ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਕੇ ਕੋਲੇਜਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਜਿਗਰ 'ਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
  • ਪੁਰਾਣੇ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਦਿਲ ਦੀ ਗਤੀ ਆਮ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭੁੱਖ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਐਲਰਜੀ ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਵਧੇਰੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
  • ਕੈਰੋਟੀਨ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਚਕ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਸੌਲੀ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ,
  • ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਪਾਚਕ ਕਿਰਿਆ ਆਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਟੱਟੀ ਫੰਕਸ਼ਨ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
  • ਸੂਖਮ ਅਤੇ ਮੈਕਰੋਇਲੀਮੈਂਟਸ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਜੀਵਣ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਰਵਾਇਤੀ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਕਸਰ ਐਂਟੀਮਾਈਕ੍ਰੋਬਾਇਲ, ਐਂਟੀਸਪਾਸਪੋਡਿਕ, ਟੌਨਿਕ ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਗਵਿਸਰਬਰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਉਪਚਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਡੀਕੋਕੇਸ਼ਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤਾਜ਼ੇ ਰਹਿਣਗੇ. ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੜ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਬਾਲੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਠੰ toੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਬਰੋਥ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਸਤ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਵਾਈ ਦਾ ਚਮਚਾ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਅਜਿਹੇ ਉਪਚਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਸਵੈ-ਦਵਾਈ ਦੇ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ. ਬਾਲਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮੜੀ ਦੀ ਜਲੂਣ ਦਾ ਇਲਾਜ ਵੀ ਲੋਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੀਕੋਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਸਿਰ ਦੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ, ਮਸੂੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਜ ਪਾਉਣ, ਹੇਮੋਪਟੀਸਿਸ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਪਾਉਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਇੱਕ ਅਲਕੋਹਲ ਰੰਗੋ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਕੁਚਲਿਆ ਸੁੱਕੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ (3 ਚਮਚੇ) ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਲਾਸ ਵੋਡਕਾ ਵਿੱਚ ਭੰਗ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਦਰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬੂੰਦਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ. ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿਚ ਲਹੂ ਦੇ ਥੱਿੇਬਣ ਲਈ, ਗੰਭੀਰ ਹਾਈਪਰਟੈਨਸ਼ਨ ਵਿਚ ਅਤੇ ਜੇ ਹੇਮੋਰੋਇਡਜ਼ ਨੂੰ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਤੁਪਕੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਰਜ਼ੀ ਸਿਰਫ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਭਵ ਹੈ.

ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ, ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਤਲਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਕੁਰਲੀ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਸੂਤੀ ਬੱਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਲੋਸ਼ਨ ਬਣਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਪੌਦੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਾਇਦੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਗਰਭਵਤੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ,ਰਤਾਂ, ਐਲਰਜੀ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਿਰਫ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ.

ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਵਿਚ ਸੰਗਵਿਸੇਰਬਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ:

ਇਸ ਤੱਥ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿ ਪੌਦੇ ਵਿਚ ਚਿਕਿਤਸਕ ਗੁਣ, ਚੰਗੇ ਸਜਾਵਟੀ ਗੁਣ ਹਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਵਿਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਮੀਟ ਦੇ ਪਕਵਾਨ, ਸਲਾਦ ਪੱਤੇ ਦਾ ਪੂਰਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰੋਮਾਂਸ ਖੀਰੇ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ. ਉਹ ਕਾਕਟੇਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਗੇ.

ਉਬਾਲੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਜੜ ਮੀਟ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਲਈ ਸਾਈਡ ਡਿਸ਼ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਚਾਹ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਸੰਗਵੀਸਰਬਾ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਟੋਰ ਕਰਨਾ

ਕੱਚੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪੌਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਫਿੱਕਾ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਬੀਜ ਅਜੇ ਪੱਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਹਨ. ਸਮੱਗਰੀ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ.ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਪੁੱਟਣਾ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਿੱਲਣਾ, ਇਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਕੱਟਣੇ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਲਗਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਨੂੰ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਵਿਚ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਿਕਲਪ ਇੱਕ ਬਾਲਕੋਨੀ ਹੋਵੇਗਾ.

ਪੈਦਾਵਾਰ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪੌਦਾ ਸੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ.

ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤੰਗ ਟੁਕੜੀਆਂ ਕੱਟੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਓਵਨ ਵਿੱਚ 45 ਡਿਗਰੀ ਤੇ ਸੁੱਕੋ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੱਕ ਨਾ ਉਜਾਗਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ. ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਈ ਕੱਚੀ ਪਦਾਰਥ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਥੈਲੇ ਵਿਚ ਸੁੱਕੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਸ਼ੈਲਫ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 5 ਸਾਲ ਹੈ.

ਸੰਗਵਿਸੀਬਾ: ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਸਮਾਂ

ਫਿਲਹਾਲ, ਇਹ ਸੰਗਵਿਸੇਰਬਾ ਜੀਨਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ 20 ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਗਾਰਡਨਰਜ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਚਿਕਿਤਸਕ (ਸੰਗੂਈਸਰਬਾ officਫਿਸਾਈਨਲਿਸ) - ਇਸ ਪੌਦੇ ਦੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਚਿਕਿਤਸਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਰੈਡ ਬੁੱਕ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਅਤੇ ਰੂਸ, ਯੂਕਰੇਨ ਅਤੇ ਲਾਤਵੀਆ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ. ਸੰਗਵਿਸੇਰਬਾ ਆਫੀਸੀਲਿਸ ਦੇ ਖੜੇ, ਜੜ੍ਹੀ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਹਰੇ ਤਣੇ ਹਨ. ਉਹ ਪੱਤੇ ਜੋ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਬਲੇਡ ਵਿਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਕ ਜੋੜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਬੇਸਲ ਰੋਸੇਟ ਬਣਦੀ ਹੈ. ਪੱਤੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ areੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਤਣੇ ਜੋੜੀਦਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ coveredੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਸੰਗੁਈਸਰਬਾ ਆਫੀਸ਼ੀਅਲਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਮਨੀ ਅਤੇ ਬਰਗੰਡੀ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਵਿਚ ਸੰਘਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਸੰਗਵਿਸੇਰਬਾ ਆਫੀਸ਼ੀਅਲ: ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਫੋਟੋ

ਇਸ ਕਿਸਮ ਵਿਚ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਗੁਲਾਬੀ ਤੰਨਾ - ਸੁੰਦਰ ਝਾੜੀਆਂ ਡ੍ਰੋਪਿੰਗ ਸਪਾਈਕ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਗੁਲਾਬੀ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਸਜਾਈਆਂ,
  • ਤੰਨਾ - ਲੰਬਾਈ ਵਿਚ ਇਕ ਸੰਖੇਪ ਝਾੜੀ 80 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਵੱਧਦੀ ਹੈ, ਫੁੱਲ ਫੁੱਲਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ, ਸੰਘਣੀ ਲਾਲ ਜਾਂ ਬਰਗੰਡੀ ਫੁੱਲ ਨਾਲ .ੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਗੂੰਗਾ (ਸੰਗੁਈਸਰਬਾ ਓਬਟੂਸਾ) - ਉੱਚੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਮ ਹੈ. ਇਸ ਵਿਚ ਜੜ੍ਹੀ ਬੂਟੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਲੰਬਾਈ ਵਿਚ 100 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਵੱਧਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਫਲੱਫੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਪਤਲੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗੁਲਾਬੀ ਫੁੱਲ ਨਾਲ isੱਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਲਬਾ "ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਫਲੀਫੋਰ ਬਰਫ-ਚਿੱਟੇ ਪੈਨਿਕੁਲੇਟ ਫੁੱਲ ਹਨ. ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਝਾੜੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਸਿਰਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਬੇਸਲ ਰੋਸੈੱਟ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਪੱਠੇ ਵਾਲੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ.

ਮੈਨਜ਼ੀਜ਼ (ਸੰਗੁਈਸਰਬਾ ਮੇਨਜ਼ੀਸੀਆਈ) - ਵਿੱਚ 120 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਲੰਬੇ ਸਿੱਧੇ ਫੁੱਲ ਫੁੱਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਝਾੜੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਖਿੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, 7 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਚਮਕਦਾਰ ਗੁਲਾਬੀ ਫੁੱਲ ਨਾਲ .ੱਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਉਹ ਪੱਤੇ ਜੋ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਬਲੇਡ ਵਿਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇਕ ਜੋੜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਬੇਸਲ ਰੋਸੇਟ ਬਣਦੀ ਹੈ. ਪੱਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ 25 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ.

ਅਲਪਾਈਨ (ਸੰਗੁਈਸਰਬਾ ਅਲਪਿਨਾ) - ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਕਰਸ਼ਕ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀ ਉਚਾਈ 40 ਤੋਂ 80 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੈ. ਦਿਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਪੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੰਦਾਂ ਨੂੰ coveredੱਕਦੇ ਹਨ. ਝਾੜੀ ਲਗਭਗ 8 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪੀਲੇ-ਹਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਕੈਨੇਡੀਅਨ (ਸੰਗੁਈਸਰਬਾ ਕੈਨੇਡੀਅਨਸਿਸ) - ਇਹ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੱਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਆਪਣੇ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਚਾਰੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਨਮੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿਚ ਨਮੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੋ ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ. ਫੁੱਲ ਫੁੱਲਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇਸਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਿੱਧੇ ਤਣੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ areੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਪਤਲਾ-ਕੱaਿਆ (ਸੰਗੁਈਸਰਬਾ ਟੈਨਿifਫੋਲੀਆ) - ਇਸ ਪੌਦੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਕੱਦ ਦੋ ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ omsੰਗ ਨਾਲ ਖਿੜਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੋ ਕਿ 7 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਝਾੜੀ ਨੂੰ coverੱਕਦੇ ਹਨ.

ਸੰਗਵਿਸਰਬਾ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਵਜੋਂ:

ਰਸਤੇ, ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗ ਦੇ ਕਈ structuresਾਂਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਵੱਡੀਆਂ ਹਰੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਪੌਦੇ ਲਾਅਨ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਗੇ.

ਪੂਰੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਪੌਦਾ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਤਾਂ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਗਵਿਸੇਰਬਾ ਬੈਕਗ੍ਰਾਉਂਡ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਫੁੱਲ-ਫੁੱਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ. ਘੱਟ ਵਾਧਾ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦੌਰਾਨ ਅਲਪਾਈਨ ਸਲਾਈਡਾਂ ਅਤੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.

ਸੰਗਵਿਸਰਬਾ ਸਜਾਵਟੀ ਸੀਰੀਅਲ, ਅਸਟਿਲਬੇ, ਕੌਰਨ ਫੁੱਲ, ਲਿਲੀ ਅਤੇ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਗੀ.

ਜਦੋਂ ਪਤਝੜ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਗਵਿਸੀਬਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੇਂ wayੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸਦੇ ਹਰੇ ਪੱਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੰਤਰੀ ਜਾਂ ਪੀਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਬਾਗ ਨੂੰ ਰੰਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਅਰਾਮਦਾਇਕ ਮਾਹੌਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਗੁਲਦਸਤੇ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਤਾਜ਼ੇ ਕੱਟੇ ਫੁੱਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਘਰ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ.

Pin
Send
Share
Send
Send